Dvergur er nýkominn frá Vesturheimi, hvar hann kynnti verk sín á ráðstefnu gífurvaxinni í Látradalsvirki í Florida og slæptist um götur Nýju Orléans í Loðvíksríki. Fjarri er það þó að Dvergur hyggist rita ferðasögu sína. Ferðasögur hættu að verða áhugaverðar um leið og sauðsvartur pupullinn fór að geta hafa efni á því að yfirgefa Frón oftar en einu sinni á ævinni. Þess í stað mun Dvergurinn kvarta eins og honum er lagið.
Efst á lista þeirra fyrirbæra sem Dvergur myndi þessa stundina vilja kasta á glæ er sú óhræsiseymdarördeyðuafsökun fyrir flugfélag sem Flugleiðir eru. Flugleiðir mun vera eina flugfélagið í hinum siðmenntaða heimi sem kappkostar að bjóða uppá fullkomna lággjaldaflugfélagsþjónustu á verði snýtiþjónustuflugfélags. Eins og hin snoppufríða Þórunn Lárusdóttir er svo vinsamleg að tilkynna manni 150 desibelum í 40 mínútna kynningarmyndbandi um borð í vélunum þá hefst "Flugleiðareynslan" um leið og maður pantar miðann. Á útlitsfagurri vefsíðu fyrirtækisins gefst manni kostur á að kaupa miða á sérstöku afsláttarverði sem þýðir að miði frá Íslandi til N-Ameríku er einungis tvöfalt dýrari en flug frá N-Ameríku til meginlands Evrópu með sama flugfélagi. Um borð í vélunum er mannleg nálægð höfð í fyrirrúmi og hverjum og einum úthlutað plássi fyrir rasskinn að eigin vali, ásamt fótaplássi sem dugar flestum undir einum og fjörutíu á hæð.
Þó er eins og djúpum skilningi flugfélagsins á þörfum mannvera (
H. Sapiens) bregði aðeins er kemur að málsverði. Ekki virðist vera gert ráð fyrir að þeir einstaklingar sem matast um borð í vélunum hafi hliðlæga framlimi eins og áðurnefnd tegund - eða að minnsta kosti ekki að þeir séu notaðir við neyslu matarins, þar sem ekki pláss til þess. Þar að auki virðist ekki vera gert ráð fyrir að þeir einstaklingar sem neyta matarins (væntanlega með munnlimum eða kviðlægum framlimum) hafi bragð- eða lyktarskyn sem dugar til að greina milli matarskammtsins og plastbakkans sem umlykur hann.
Eins og flest önnur flugfélög bjóða Flugleiðir upp á skemmtidagskrá til að stytta flugfarþegum stundir á leiðinni. Skýrum og björtum skjám á stærð við meðal krítarkort er haganlega komið fyrir með fjórtán sætaraða millibili og birta þeir manni skemmtiefnið. Dagskrá þessari virðist þó vera beint að fremur þröngum undirhópi masókískra Alzheimer-sjúklinga, þar sem hlutfall þeirra sem a) hafa ekki séð sérhvern þeirra þátta og kvikmynda sem boðið er uppá áður í Ríkissjónvarpinu eða fjórtándu endursýningu Skjás 1 og b) hafa nokkurn einasta áhuga á að sjá viðkomandi efni þó svo sé, er tölfræðilega ómarktækt meðal heilbrigðra einstaklinga. Frásagnir eru til af leiðinlegra sjónvarpsefni, en ekki frá áreiðanlegum vitnum.
Til að neita ekki þeim fáu sem áhuga hafa á sjónvarpsefninu um pirring á leiðinni tilkynnir flugstjóri stefnu- og hæðarbreytingar með fimm mínútna millibili, ásamt nákvæmum lýsingum á veðurskilyrðum í lofti, láði og legi í Keflavík, Kulusuk og Azureyjym, óháð áfangastað flugsins. Þær fáu mínútur sem flugstjórinn tekur sér málhvíld notar yfirflugfreyjan jafnan til að kynna notkun sætisbelta fyrir farþegum á íslensku og ráðherraensku, ásamt hrollvekjandi tilraunar til riftunar stjórnmálasambands Íslendinga og Dana.
Við þetta bætist svo sú óútskýrða árátta flugfélagsins að gubba farþegum sínum út úr vélinni árla morguns á hinum jafnan hrollkalda Fróni, til að tryggja að í það minnsta einn heill vinnudagur sé ónýtur að ferð lokinni.
Dvergur vonar frá innstu hjartarótum að sá dagur komi að önnur flugfélög taki að fljúga milli Íslands og N-Ameríku svo hægt verði að skipta við siðmenntað fyritæki og fyrir fullt og allt segja Flugleiðum að troða sinni æslanderexperiens sem lengst upp í ósmurt orgelið og loka því kyrfilega á eftir.
Hafi nokkuð annað verið á kvörtunarlista Dvergsins er það gleymt í bili. Flugleiðinn einn er nóg að sinni.